Berbontzi

Euskaraz idatzitako haur literatura

Euskal haur literatura
Editions:Paperback (Basque): € 10,00
ISBN: 978-84-9746-886-2
Size: 14,00x20,50 cm
Pages: 104

Berbontzi liburujale bat da. Eta, liburujale guztiei gertatzen zaien bezala, tinta eta papera dira bere mokadurik gustukoenak. Arazo bakarra honako hau da: Berbontzik, noizbehinka, irakurri berri dituen istorioak ahoko zulotik kanpora botatzen dituela burbuila grisen itxuran, eta bere inguru osoa fantasiaz betetzen da.

Norari ez zaio irakurtzea batere gustatzen. Baina, Berbontzi ezagutu eta gero, liburuak abenturaz beteriko mundu baten atea izan daitezkela aurkituko du.

Published:
Editors:
Illustrators:
Genres:
Excerpt:

Lainoa saretu zenean, Norak bere burua zurezko itsasontzi baten txopan aurkitu zuen, txatalez jositako bela handi baten eta popako kroskoaren artean bilin-bolonka. Hain zen bela handia aurrean zuen hura, non oihalez bestaldera kubiertan gertatzen ari zena ezin baitzuen ikusi.

Kubierta gainean zeudenek egiten zuten zarata entzun baino ezin zuen egin Norak. Belarrietara heltzen zitzaizkion herrestatze eta kolpe-hotsen arabera, belaz bestaldera zeudenek lanean buru-belarri zihardutela ematen zuen, baina batek zekien zinez han zer gertatzen ari zen.

Berbontzi ere bertan zen, tokia arreta handiz miatzen eta Noraren inguruan buztanari eraginez, bere zaunkaz inguruko zalapartak estaltzen zituela.

—Nora demontre ekarri nauzu? —galdetu zuen Norak, biziki ernegaturik.

Erantzunik eman ahal ezean, Berbontzi Noraren alboan eseri eta apaltasunez jaso zituen sorbaldak.

LEER MÁS

Haizeak bela puzten zuen bakoitzean, oihal-txatalen batek amore eman eta berriro askatuko zela zirudien. Baina azkenean, kosta ahala kosta, oihalak haizearen oldar guztiei eustea lortzen zuen.

Leku ezezagun batean dagoenari pizten zaion jakin-minaz, Nora oihalaren atzetik kirik egitera joan zen, beste aldean gertatzen ari zena behingoz ikusteko.

Itsasontziaren bizkarra gizonez beterik zegoen. Eta ez ziren nolanahiko gizonak han zeudenak, ez, liburuetan agertzen zirenak bezalako pirata peto-petoak baino. Beren zuloz beteriko jantziak eta beren paperez egindako apaingarriak ikusita, munduko piratarik arrakastatsuenak ez zirela pentsa zitekeen… baina larderia handiko gizonak ziren, hala ere, Noraren begietan.

Lanean zain eta muin ari ziren denak. Honako hau kanoien zuloak garbitzen, horrako hori ontziaren gainaldea zolatzen zuten egur xaflei argizaria ematen, harako hura ababorreko krokoa babesten zuen margoari ukitu batzuk ematen.

Haien itxura traketsa ikusita, gezurra zirudien hain pirata beharginak izatea.

Baina ikusten zituen gauza guzti haietatik, Norari atentzioa gehien ematen ziona istriborreko krokoari lotutako iman erraldoi bat zen. Imanak zaldi-ferra itxura zuen eta bere pisuak oreka guztiz ezegonkortzen zion itsasontziari, itsasoan aurrera zabu-zabuka egitera behartuz.

Zertarako erabiliko ote zuten pirata haiek imantzar hura?

—Ezkutuko bidaiari batzuk aurkitu ditut, kapitaina! —oihu egin zuen pirata batek Nora eta Berbontziren gibeletik.

Konturatu orduko, gure bikotea inguratua zuten piratek. Eta haien asmoa ez zirudien batere ona.

COLAPSAR
Reviews:Imanol Mercero dijo en Berria :

Abentura narrazioak etxetik urrun gertatzen dira. Lurralde exotikoak zeharkatzen ditu heroiak, arrisku larriak bizi, eta etxeko atea zeharkatzea amesten du. Halako traza duten obra asko ez dago euskal sortzaileen artean, baina badira nola edo hala hurbiltzen diren batzuk. Burura datozkit Kirmen Uriberen Garmendia trilogia, Bernardo Atxagaren Banbuloren hirugarrena, Ternuako penak izenburuarekin datorrena, Mariasun Landaren Errusika arkakusoaren abenturak, edota Xabier Etxaniz Erleren Joxeme saga, eta akaso Mikel Valverderen Rita eta Toti Martinez de Lezearen Nur ere sartuko lirateke badaezpadako zerrenda honetan, esku artean dugun Berbontzi obrarekin batera.

Berbontzi kateatutako abenturen bilduma bat da, hiru lurralde literariotan zehar dabilena: piratekin, Erdi Aroan eta sorgin artean.

Narrazioa Nora izeneko haurrak liburu bat maileguan hartzen duenean hasten da. Kasualitatez, liburutegietako izaki bitxi bat ere sartzen zaio motxilan, eta izaki horri esker aparteko lurralde literarioetara bidaiatuko dute. Abenturek iraun bitartean, literaturzaletasuna, emozioa eta irudimenaren gorazarrea biziko ditugu. Edo gutxienez, narratzaileak guk hori sentitzea nahi duela nabarituko dugu.

Izan ere, irudimenaren izenean bestela onartuko ez liratekeen lizentziak hartzen dira maiz haur literaturan, eta liburu honetan hainbat aldiz etorri zaigu burura sentipen hori. Esaterako, justifikazio eskasekoa begitandu zait Berbontzi izakiaren agerpena, Nora protagonistak egiten dion harrera abegitsua, eta izena ezartzeko erabiltzen duen modua. Eskasa iruditu zaidan bezalaxe Noraren pertsonalitate eza, sentimendurik agertzen ez duena, eta, zoritxarrez, narratzailearen mesedetan ari den panpina baten traza duena. Adibide gehiago jar litezke, tamalez asko direlako liburu honetan irudimenaren izenean egiten diren desmasiak, baina hemen agertzen erraza den bat aipatzearren, Goizane printzesaren arku jaurtiketetan erabilitako amarrua ekarriko dut hona: metro askotara dagoen diana bati imana ezarririk, printzesaren geziak zuzen bideratzen dira xedera, eta —hau bai sinestezina— imana arrazoitu gabeko indar misteriotsu bihurturik, gezia gai da noranahiko parabolak egiteko eta patio bati buelta emateko, dianaren erdi-erdian jo aurretik. Looney tunes-eko marrazkietarako balekoa izango da, baina kontaketaren koherentzia erabat zapuzten du, nire ustez.

Liburua irakurrita, ezin nuen burutik kendu Geppettoren sorkuntza lana: piezak elkarren ondoan jarrita eraikuntzak bizia hartzen badu, zorionekoak gu, magia gertatu da. Aldiz, harietatik dilindan dauden txatalak geratzen badira... orduan ez, orduan ez dago txotxongilo bat besterik.

Alde positiboa begiratzearren, esango dugu Berbontzi-k kontaketa arina duela, hizkuntz akats gutxi dituela, irakurle hasiberriei neke askorik ez diela eskatuko, eta, akaso, irribarrea piztuko diela. Eta zer demontre, ez da gutxi.


Leave a Reply